Polski detektyw w Niemczech, prywatny detektyw w Holandii i Anglii, gdy partner pracuje za granicą

To jeden z najczęstszych scenariuszy, z którymi ludzie trafiają do detektywa. Mąż albo żona pracuje w Niemczech, Holandii, Belgii, Norwegii czy Wielkiej Brytanii, przyjeżdża co kilka tygodni, a kontakt z czasem się zmienia. Krótsze rozmowy, telefon odkładany ekranem w dół, przesunięte zjazdy „bo dodatkowa zmiana”, nowe imię w opowieściach o pracy, pieniądze, które przestają się zgadzać.

Z odległości trudno cokolwiek sprawdzić i łatwo o dwa błędy. Pierwszy to próba śledzenia na własną rękę przez aplikację albo cudze konto, co w Polsce jest przestępstwem z art. 267 Kodeksu karnego. Drugi to zlecenie drogiej obserwacji za granicą „na wszelki wypadek”, bez planu, kiedy i gdzie patrzeć. Oba kończą się tym samym: wydanymi pieniędzmi i brakiem materiału, który obroni się w sądzie.

Zanim zdecydujesz, zapisz fakty z datami: kiedy partner był w Polsce, kiedy odwołał przyjazd, jakie godziny pracy podaje, gdzie mieszka za granicą i z kim. To są dane, od których zależy, czy detektyw w ogóle musi wyjeżdżać.

Są dwa sposoby pracy i warto je porównać, zanim podpiszesz umowę.

Wiele spraw rozstrzyga się w Polsce. Jeśli osoba, z którą partner się spotyka, też jest z Polski, przyjazdy do domu bywają najlepszym momentem na obserwację: partner jest na znanym terenie i czuje się pewnie. Detektyw obserwuje wtedy dwa, trzy konkretne dni zamiast tygodnia w obcym mieście.

Koszt pracy za granicą składa się z trzech części: stawki biura, dojazdu i czasu za granicą. Polskie biura liczą w kraju zwykle od około 150 do 250 zł netto za godzinę pracy jednego detektywa. Za granicą dochodzą paliwo albo przeloty, nocleg i praca partnera na miejscu. Stawki lokalnych biur w Niemczech czy Holandii za dzień obserwacji często przekraczają 800 do 1 200 euro, dlatego sprawa za granicą rzadko zamyka się poniżej kilkunastu tysięcy złotych.

Przykład z rozsądnym planem: wiesz, że partner w piątki po pracy jedzie do konkretnej osoby. Biuro planuje dwa piątkowe wieczory za granicą z jednym zespołem. To wciąż kilka tysięcy złotych, ale nie kilkanaście. Przykład bez planu: „proszę sprawdzić, co robi przez tydzień”. Taki zakres kosztuje wielokrotnie więcej i często nic nie przynosi.

Zanim podpiszesz umowę, poproś o wycenę na piśmie z limitem godzin i dni, liczbą detektywów, kosztami dojazdu i noclegów oraz informacją, czy cena jest netto, czy brutto. Ogólne zasady wyceny opisujemy w przewodniku prywatny detektyw ceny.

Polska ustawa o usługach detektywistycznych reguluje pracę detektywa w Polsce. Za granicą obowiązuje prawo danego kraju, dlatego rzetelne biuro mówi wprost, z kim współpracuje na miejscu i na jakiej podstawie.

• Niemcy. Zawód detektywa nie wymaga tam osobnej licencji, wystarczy zarejestrowana działalność. To znaczy, że jakość biur bardzo się różni. Polskie biuro powinno wskazać partnera, z którym pracuje od lat, a nie przypadkową firmę z wyszukiwarki. Niemcy mają też surowe podejście do ochrony danych i wizerunku, więc zdjęcia i nagrania muszą być robione ostrożnie i tylko w miejscach publicznych.
• Holandia. Biura detektywistyczne potrzebują zezwolenia wydawanego przez tamtejszy resort sprawiedliwości. Zapytaj o nie wprost, jeśli sprawa dotyczy Amsterdamu, Rotterdamu czy okolic dużych centrów logistycznych, gdzie pracuje wielu Polaków.
• Anglia i reszta Wielkiej Brytanii. Nie ma tam obowiązkowej licencji dla prywatnych detektywów, więc tym bardziej liczy się sprawdzony partner i pisemna umowa. Obowiązują za to przepisy o ochronie danych i o nękaniu, których detektyw nie może naruszyć.

W żadnym z tych krajów detektyw nie wejdzie do mieszkania, nie założy podsłuchu i nie przeczyta wiadomości. Jeśli ktoś obiecuje „odczyt telefonu” partnera w Niemczech, to oferuje coś nielegalnego i tam, i w Polsce.

Tak. Polski sąd w sprawie rozwodowej ocenia dowody swobodnie, więc sprawozdanie detektywa z obserwacji za granicą może trafić do akt, podobnie jak zdjęcia z miejsc publicznych. Dokumenty w obcym języku trzeba zwykle przetłumaczyć, a detektywa z innego kraju trudniej przesłuchać, dlatego lepiej, gdy sprawozdanie podpisuje polskie biuro, które koordynowało sprawę.

Jeśli oboje macie polskie obywatelstwo, rozwód może co do zasady orzec polski sąd, nawet gdy partner mieszka i pracuje za granicą. Zanim zlecisz obserwację, porozmawiaj z pełnomocnikiem o tym, jakiego materiału potrzebuje. Szerzej o tym, jak detektyw pracuje pod pozew, piszemy w tekście detektyw w sprawie rozwodowej, a o tym, co sąd przyjmuje, w przewodniku dowody zdrady do rozwodu.

Sprawy z partnerem za granicą często zleca osoba, która też nie mieszka blisko biura, pracuje na zmiany albo sama bywa za granicą. Nie trzeba jechać na spotkanie. Wystarczy rozmowa telefoniczna albo wideo, projekt umowy na piśmie i podpis na odległość. Wiele biur przyjmuje dziś umowę, którą można podpisać elektronicznie przez internet, bez drukowania i wysyłania kopert. Ważne, żeby przed jakąkolwiek wpłatą mieć w ręku dokument z zakresem, limitem godzin, ceną i danymi biura z numerem wpisu do rejestru MSWiA.

Przed zleceniem zadaj biuru pięć pytań:

1. Z kim konkretnie pracujecie w Niemczech, Holandii albo Anglii i od kiedy?
2. Kto podpisze sprawozdanie i czy będzie po polsku?
3. Jaki jest limit dni i godzin za granicą i co się dzieje, gdy trzeba go przedłużyć?
4. Kto pokrywa dojazd, nocleg i tłumaczenie, i czy to jest w wycenie?
5. Czy detektyw przyjedzie zeznawać do polskiego sądu i ile to kosztuje?

Dobre biuro odpowiada konkretnie i często samo proponuje, żeby zacząć od obserwacji w Polsce. Uważaj na oferty „gwarantujemy dowody z Niemiec w 48 godzin” i przedpłaty bez umowy. Więcej sygnałów ostrzegawczych opisujemy w tekście sprawdzony detektyw.

Nie musisz obdzwaniać kilku biur. Opisujesz sytuację w formularzu, wynik pokazuje sygnały, które da się sprawdzić legalnie, i rekomendowany krok, a jeśli potrzebny jest detektyw, dopasowujemy jedno biuro z Twojego województwa, które przeszło naszą weryfikację. Z województwa podlaskiego, skąd wiele osób wyjeżdża do pracy, to biuro z detektyw Białystok, z Mazowsza z detektyw Warszawa.